Luis Bunuel Sinemasında Ölüm ve Erotizm Birliği

Evrim Nacar’ın, sürrealist yönetmen Luis Bunuel’in filmlerinde ölüm ve erotizm birliği üzerine yaptığı uzun süren araştırma ve yorumlamalarına yer verdiği kitabı, “Luis Bunuel Sinemasında Ölüm ve Erotizm Birliği” adıyla Agora Kitaplığı’ndan çıktı.

Kitap hakkında

Yirminci yüzyılın en etkili yönetmenlerinden Luis Buñuel’in yaşamı, kendi deyimiyle ‘Orta Çağ’dan modern zamanlara kadar ulaşmıştır. Yolu gerçeküstücülükle kesişen, İspanya İç Savaşı’nı deneyimleyen, Hollywood’a oradan Meksika’ya kadar uzanan, düş gücüyle sarmalanmış bu yaşam, yalnızlıkla ve muzırlıklarla doludur. Buñuel’in kendini ciddiye alan her şeyi bir hamlede alaşağı eden muzır sinema dili en çok burjuvaziyi hedef almıştır. Buñuel’in karşısına aldığı din, aile, devlet, okul gibi kurumların burjuva dünyası içindeki rolünü mizahi bir dille sorgulayan tutumu hemen her filminde kendini göstermiştir. Bunuel’in bu ‘bilinen’ tutumunun altında ölümü ve erotizmi uzlaştıran bir öz vardır. Georges Bataille’a göre ölüm ve erotizm birliği, gülmenin ve hıçkırığın düzensizliği içinde, “şiddetin ve benliği aşan zevkin taşkınlığı içinde, korkunun ve coşkunun benzerliğiyle kavranır.” İnsanı korkunun içine hapseden şey aynı zamanda onu kurtaran şeydir. Coşkuyla, en uç korkunçluğu yüzleştiren şey karşıtlıkların birliğidir.

Buñuel’in başvurduğu sanat simsarlığı, iki uç kutup olarak görünen gerçekliğin, ölümün ve erotizmin buluştuğu zor yakalanır noktada, sado-mazoşist ve nevrotik nekrofil fantezilerle gerçeküstücülüğün ‘murdar’ çehresine katkıda bulunmuştur. Bu kitapta, Buñuel filmlerinde ölümün erotizme bağlanma noktası; filmlerde kullanılan mekanların karakter çeşitliliğiyle kazanılan karnavalesk özün yaşam ve ölüm devinimine olan katkısı Bataillean ölüm ve erotizm birliği düşüncesiyle açıklanmaya çalışılmıştır.

Bu kitap, ölüme ve erotizme dair ezeli ve ebedi bir soruya yanıt olabilecek bir girişimdir. Buñuel sinemasına farklı bir pencereden bakan Evrim Nacar, ölüm ve erotizm arasında dengesini bulmuş yönetmenin hayatının farklı dönemlerine ait dört filminin gizlerine tanıklık etmeye çabalamıştır.

Evrim Nacar

1990 yılında Ankara’da doğdu. Anadolu Üniversitesi Sinema ve Televizyon lisans, Hacettepe Üniversitesi İletişim Bilimleri yüksek lisans mezunu. 2016 yılında Marmara Üniversitesi’nde sinema alanında doktora eğitimine başladı. Sinecine, Kampfplatz, Düşünbil, Rabarba Şenlik gibi çeşitli sinema ve felsefe dergilerinde yazıları yayınlandı. 2016’dan bu yana İstanbul’da web editörlüğü ve metin yazarlığı yapıyor. Şu sıralar Polonya sinemasında “dişil canavarlar” ve “abject” konulu doktora teziyle ilgili çalışmalarını sürdürüyor.

1988, İstanbul doğumlu. Sahne ve Gösteri Sanatları Yönetimi mezunu.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir