Pi Artworks İstanbul, Jyll Bradley’nin Debbie Meniru küratörlüğündeki Hot Frame / Geçit Çerçeve sergisini 15 Kasım – 6 Aralık 2025 tarihleri arasında izleyiciyle buluşturuyor!
İngiliz sanatçı Jyll Bradley, Geçit Çerçeve sergisiyle izleyiciyi 1980’lerin gençlik odasına davet ediyor. Sanatçı, fotoğraf ve heykel aracılığıyla kuir kimliğini ve doğayla kurduğu ilişkiyi araştırıyor. Sergideki işleri, eşik kavramının hem fiziksel hem de felsefi boyutlarına odaklanıyor. Geçit Çerçeve, izleyiciyi pencerelerden geçiriyor, kapı aralıklarında durduruyor ve içinden geçilebilecek ya da içinde süzülebilecek geçitler hayal ettiriyor.
Gençlik yıllarında Bradley, çocukluğundaki aile serasında uzun saatler geçirerek güneş ışığı ile cam arasındaki oyunu gözlemledi; bu görsel dil, sanatının ayrılmaz bir parçası haline geldi. Self-Portrait in Greenhouse Doorway (1987) adlı işinde, kendisini sürekli olarak hem seranın geçirgen yapısı hem de onu çevreleyen yeşil bahçe arasında gidip gelirken yakalar. Bradley, “Seranın eşiğinde dururken, aynı anda hem içeride hem de dışarıda olma duygusunu hatırlıyorum. Son zamanlarda bunu bir süper güç olarak görmeye başladım. Bence bu, empati duygusunun temeli” diye not düşer.
Yine gençlik odasında çekilmiş ancak 35 yıl sonra yeniden keşfedilmiş diğer otoportreleri, 1980’lerde kuir bir kadın olarak hem kişisel hem de sanatsal açıdan görünür olma ve anlaşılma arzusuna işaret eder. Sanatçı kendini cinsiyet rolleriyle oynarken, farklı kostümler denerken ve çeşitli karakterlere bürünürken yakalar. Özellikle ilgisini çeken figür, Virginia Woolf’un 1928 tarihli Orlando romanındaki, Woolf’un sevgilisi yazar ve bahçıvan Vita Sackville-West’ten esinlenen, cinsiyetler ve zaman arasında salınan karakterdir. Bradley’nin Orlando’ya duyduğu ilgi, onun toplumsal cinsiyet ve cinselliği keşfiyle paralellik gösterir. Otoportreleri, Bradley ile Sackville-West arasındaki çarpıcı benzerliği de açığa çıkarır.
Bazı fotoğraflarda yüzünü kameradan gizler. Ancak bu fotoğrafların sergilenmesiyle, ilk bakışta saklanma gibi görünen jest, kamusal bir kırılganlık ifadesine ve dolayısıyla bir güçlenme anına dönüşür.
Bir çiçek buketi, hem bir sahne hem de bir natürmort olarak ortaya çıkar; bahçeye gizlenmiş bakışı ve Bradley’nin kariyeri boyunca doğayla süregelen bağını ima eder. Işık ve karanlık arasındaki ikili karşıtlığı tersyüz eden solarize negatifleri, dünyadışı, neredeyse yabancı bir his uyandırır. Bu retro, 80’ler estetiği; Bradley’nin 80’ler Britanya pop kültürüne ve David Bowie’nin ikonik Ashes to Ashes klibine duyduğu ilgiyi yansıtır.
Bradley, kariyeri boyunca kimlik, doğa, kuirlik ve topluluk kavramlarını minimalist bir estetik üzerinden inceleyerek “kuir minimalizm” ile ilgilenmiştir. İlk kez izleyiciyle buluşan Geçit Çerçeveler (2025), sanatçının yeni floresan heykelleri, hiçbir zaman tam olarak saydamlık ile opaklık, görünürlük ile görünmezlik arasında karar kılmaz; daima bu iki durum arasında asılı kalır. Parlak neon çizgiler varlıklarını güçlü bir şekilde duyururken, puslu sarı yansımalar duvar boyunca yumuşak bir dansa dönüşür. Geçit Çerçeveler, hassas bitkilerin sıcaklığa ve korunmaya ihtiyaç duyduğu sera yapılarından esinlenir; Bradley’nin sanat yoluyla hem kendisi hem de izleyici için sıklıkla beslediği bu koruyucu nitelikleri çağrıştırır. İşler, farklı uzaklıklarda sergilenen iki heykel unsurundan oluşur; aralarındaki boşluk, pencerelerin açılıp kapanması gibi genişleyip daralır. Fotoğraflarla birlikte düşünüldüğünde Geçit Çerçeveler, Bradley’nin kendi fikirlerini ve benliğini biçimlendirme sürecine bir çerçeve sunar.
Sanatçının gençlik odasını yeniden çağıran bu işler, özel olarak üretilmiş bir duvar kâğıdı fonunda sergilenir. Desen, Bradley’nin çocukluğunu geçirdiği İngiltere’nin güneydoğusundaki Kent bölgesinin şerbetçiotu tarlalarına gönderme yapar. Sarı parıltılar, odasını aydınlatan kırık güneş ışığını simgeler. Umbrella Work IV (2023) adlı desen serisi ise, mavi karbon kâğıt üzerinde yinelenen çizgisel motiflerle şerbetçiotu bahçesinin büyüleyici geometrisini açığa çıkarır ve onu bir mimari planın soyut ritimlerine dönüştürür.
Jyll Bradley’nin, küratörlüğünü Debbie Meniru’nun üstlendiği Hot Frame / Geçit Çerçeve adlı sergisi 6 Aralık 2025 tarihine kadar Pi Artworks İstanbul’da görülebilir.
