“A Contrapel”, Servais Ailesi Koleksiyonu ve Agah Uğur Koleksiyonu’ndan seçilen video işlerini, hâlihazırda işlemeye devam eden bir berber salonunun içine yerleştiriyor. Lorraine de Thibault ve Ayça Okay’ın eş küratörlüğünü üstlendiği sergi, 17-21 Kasım 2026 tarihleri arasında Loop Barcelona paralelinde, Loop Festivali kapsamında gerçekleşiyor.
Dünyanın farklı yerlerinden iki koleksiyonerin ortak zevkleri sonucu aslında çok benzer eserleri toplamaları serginin çıkış noktasını oluşturuyor. “A Contrapel”, ters yönde çıkan kıl anlamına geliyor. Alain Servais ve Agah Uğur’un ters yönde koleksiyon yapma pratiğinin olması, ana akımın dışında eserlere eğilimleri, serginin adına ilham oluyor. Emek ve ritim üzerine şekillenen sergi, tekrar ve beden hareketlerini kapsıyor.
Peluquería Muñoz’da (berber salonu) ise bu sözcük bir eyleme, bir deneyime dönüşüyor. Artakalan üretiliyor ve geride bırakılıyor. Bedenin bir parçası, kişinin değer, görünüş ve istihdam sistemlerine yeniden dâhil olabilmesi için ondan ayrılıyor. Bir iş bulmak için saç kestirmek gerekir; saçın parasını ödeyebilmek için ise bir işe sahip olmak. Böylece tekrarlar üzerine kurulu döngüler, her zaman özgürlük ya da öğrenme üretmeden kendilerini yeniden var ediyor.
Seçilen videolar bu sıradan deneyimin içine yerleşiyor. Emek koşullarını, artı-değeri, baskı altındaki bedeni ve sosyo-politik yapıların sessiz şiddetini inceliyorlar. İşlerin varlığı, katmanlı ve absürt bir durum yaratıyor: Bir başkasının emeği sürerken sanat izlemek ya da bir kamusal alanın içinde çalışmak. Gündelik hizmet ile eleştirel düşünce arasındaki sınır geçirgenleşiyor. İhtiyaç ile sanat aynı mekânda yan yana gelirken kapitalist sistem eleştirisi ön plana çıkıyor.
Öyleyse akışın tersine bakmak, kesimden kaçmak değil; kesmeye başka bir yönde devam etme kararı almak anlamına geliyor. Servais ve Uğur için koleksiyonculuk da benzer bir “contrapel”; bir seçme edimi olarak varlık gösteriyor. Sürekli öğrenme arzusuyla hareket eden ikili, sanat eserlerini piyasanın hâkim eğilimlerine karşı duran biçimlerde seçiyor ve koruyor; ancak onları dünyanın akışından koparmıyor. Pratiklerinin temelinde, kendi bakışlarının sabitlenmesine izin vermemek ve sınırlarını daima ötesinde kalanla sınamak var.
İkili aynı zamanda aktarımın yalınlığına duyulan ortak bir inancı paylaşıyor. Bu inanç, sergide doğrudan karşılığını buluyor. Sergi, bir küratoryal öneriden çok, birkaç yıl önce Loop sırasında paylaşılan bir karşılaşmayı hatırlatan samimi bir buluşma olarak tasarlanıyor.
Servais Ailesi Koleksiyonu hakkında:
Servais Ailesi Koleksiyonu, Brüksel merkezli özel bir çağdaş sanat koleksiyonu olarak, dünyanın farklı bölgelerinden deneysel ve araştırma odaklı sanatsal pratikleri desteklemeye odaklanıyor. Özellikle gelişmekte olan sanat çevrelerine ilgi duyan koleksiyon, 1990’ların sonlarında kuruldu. Enstalasyon, video, heykel, fotoğraf ve dijital sanat gibi çok çeşitli mecraları kapsayan koleksiyon, nesnelerden ziyade fikirleri bir araya getirme hedefiyle hareket ediyor; alışılagelmiş bakış açılarını sorgulayan ve çağdaş sanat tartışmalarını genişleten pratiklere alan açıyor.
Uluslararası ölçekte sürdürdüğü aktif eser ödünç verme programı aracılığıyla müzeler, sanat kurumları, bağımsız küratörler ve kâr amacı gütmeyen girişimlerle iş birlikleri gerçekleştiren koleksiyon, önde gelen kurumlara düzenli olarak eser ödünç verirken bağımsız sergi projelerini de destekliyor. Her yıl Brüksel’deki sergi mekânı Loft’ta düzenlediği sergilerle güncel sanatsal ve toplumsal meseleler etrafında diyalog kurulmasına katkıda bulunuyor.




