VakıfBank Kültür Yayınları (VBKY), psikoterapist ve yazar Donald J. Robertson’ın kaleme aldığı, “Bilge Kral Marcus Aurelius” adlı kitabı okurlarla buluşturuyor. Eser, Roma İmparatorluğu’nun başında, tarihin en çalkantılı dönemlerinden birinde tahtta oturan imparator Marcus Aurelius’un biyografisini konu alıyor.
VakıfBank Kültür Yayınları (VBKY) tarih kitaplığı, Donald J. Robertson’ın yazdığı ve Sibel Doğru’nun dilimize çevirdiği “Bilge Kral Marcus Aurelius” adlı eserle genişlemeye devam ediyor. Roma İmparatorluğu’nun en çalkantılı dönemlerinden birinde tahtta oturan Marcus Aurelius, veba, savaşlar ve sayısız ihanetin ortasında dimdik ayakta kalan bir filozoftu. Kendi ruhunun derinliklerine inerek, tüm zamanların en çok okunan felsefe klasiklerinden birini kaleme alan bir düşünürdü. Bu kitap, tahtın ve savaş meydanlarının ötesinde, bilge bir hükümdarın gerçekte kim olduğuna dair ipuçları sunuyor. Donald J. Robertson, Marcus Aurelius’un özel notları olan Kendime Düşünceler’den yola çıkarak onun iç dünyası ile tarihsel olaylar arasındaki bağı ustalıkla ortaya koyuyor. Aurelius’un annesinden aldığı alçakgönüllülük derslerinden Stoacı hocalarıyla yaptığı sohbetlere; İmparator Hadrian’ın entrikalarından Antoninus Pius’un erdemli yönetimine kadar onun karakterini şekillendiren pek çok durak, kitapta ayrıntılı biçimde ele alınıyor. “Bilge Kral Marcus Aurelius”, okuyucuyu Parth Savaşları ve Antoninus Vebası’nın zorlu günlerine götürüyor. Aynı zamanda bir liderin en büyük savaşını –kendi tutkularına ve korkularına karşı verdiği mücadeleyi– gözler önüne seriyor. Stoacılığın Marcus’a nasıl bir “iç kale” kazandırdığını ise etkileyici bir dille aktarıyor.
Kitaptan:
“Marcus Aurelius taş kalpli değildi. En kıymetli öğretmenlerinden birinin öldüğü haberini aldığında, genç Caesar çılgına döndü, yanaklarından gözyaşları süzüldü; belki de üzüntüden göğsü nü yumruklamaya, üstünü başını yırtmaya bile başladı. Böylesi aleni ve katıksız duygu gösterisinin itibarını zedeleyeceğinden korkan saray hizmetçileri telaşla yanına gelip onu zapt etmeye çalıştılar. Düşünceli, nazik bir adam olan üvey babası İmparator Antoninus Pius kenara çekilmeleri için el etti. “Bırakın bir sefere mahsus sadece insan olsun; ne felsefe ne de imparatorluk tabii hisleri yok eder” diye fısıldadı. Bu tür duygu gösterileri, Marcus’un karakterine aykırı değildi. Ellili yaşlarında, imparatorken konuşma yapmakta olan bir destekçisi, “Salgında ölenler ne de talihlidirler!” sözcüklerini sarf ettiğinde gözlerinin dolduğunu öğreniriz. Keza yaşamının sonlarına doğru, feci bir depremin Smyrna’yı (günümüz İzmir’i) yerle bir ettiğini haber veren mektup karşısında da imparator kendini ağlarken buldu. “O artık batı rüzgârlarının estiği bir çöldür” cümlesini okurken gözyaşları parşömeni sırılsıklam etmişti. Marcus Aurelius, amansız acılara katlanmaya muktedir bir adamdı. Belki tam da bu sebeple, kendini ömür boyu süren bir felsefe eğitimine adadı: Ulu bir liderin kederi ve öfkeyi tecrübe etse dahi, yoğun duyguların muhakeme sini bulandırmasına izin veremeyeceğinin ayırdına vardı.”
KÜNYE
Kitabın adı: Bilge Kral Marcus Aurelius
Yazar: Donald J. Robertson
Yayınevi: VBKY
Kategori: Tarih
Proje Editörü ve Son Okuma: Kemal Kaptan
Kapak ve Sayfa Uygulama: Faruk Özcan
Türkçesi: Sibel Doğru
Sayfa sayısı: 256
