VakıfBank Kültür Yayınları (VBKY), Pierre Sorlin’in kaleme aldığı, Deniz Arslan’ın dilimize çevirdiği “İtalyan Ulusal Sineması” adlı eseri okurlarla buluşturuyor. Bu kapsamlı çalışma, sinemayı yalnızca toplumu yansıtan pasif bir ayna olarak değil, ulusal kimliğin inşasında etkin rol oynayan kurucu bir pratik olarak ele alıyor ve modern İtalya’nın dönüşümünde beyazperdenin üstlendiği kritik rolü gözler önüne seriyor.
VBKY’nin sanat kitaplığı, Pierre Sorlin imzasını taşıyan “İtalyan Ulusal Sineması” ile genişlemeye devam ediyor. Sorlin’in bu değerli çalışması, sunduğu derinlikli sosyolojik perspektifle “Sanat Sineması” ile “Popüler Sinema” arasındaki gerilimi çok katmanlı bir biçimde inceliyor. Sinemayı yalnızca estetik bir ifade alanı olarak değil, aynı zamanda toplumsal yapılarla sürekli etkileşim hâlinde olan bir kültürel üretim biçimi olarak ele alan kitap, bu iki yaklaşım arasındaki sınırların nasıl çizildiğini ve zaman içinde nasıl dönüştüğünü ortaya koyuyor. Sinemanın ulusal kimliğin oluşumundaki belirleyici rolünü merkeze alan eser, İtalyan ulusal sineması üzerinden modern İtalya’nın geçirdiği kültürel ve toplumsal dönüşümü tarihsel bir bağlam içinde değerlendiriyor. Bu yönüyle kitap, yalnızca İtalya’ya odaklanmakla kalmayıp benzer süreçlerden geçen diğer ulusal sinemalar için de karşılaştırmalı bir okuma imkânı sunuyor. Özellikle Türk sinemasının geçirdiği dönüşümleri ve kendi iç çelişkilerini anlamlandırmak isteyen okurlar için önemli bir düşünsel çerçeve ve tarihsel perspektif sağlıyor. Ayrıca kitapta, İtalyan sinemasına ilişkin kapsamlı bir filmografinin yanı sıra zengin bir kaynakçaya da yer verilerek, konuyla ilgilenen araştırmacılar ve sinema meraklıları için başvurulabilecek nitelikli bir referans kaynağı oluşturuluyor.
Kitaptan:
“Pierre Sorlin’in elinizdeki bu eseri, İtalyan Ulusal Sineması, bir sanat dalı ve kültür pratiğinin tarihsel bir çözümlemesi olmasının yanı sıra İtalyan toplumunun son yüzyılda geçirdiği köklü dönüşümlerin sinema alanı odağında sosyolojik bir okumasıdır. Bir sosyolog olan Sorlin, sinemayı sadece toplumu yansıtıp kaydeden pasif bir ayna olarak görmez. Aksine, sinemanın İtalyan ulusunun bizzat “kurucusu” ve “şekillendiricisi” olan hayati bir kültürel pratik olduğunu savunur. İtalyan sinemasını gelişim ve dönüşüm içerisindeki İtalyan toplumunun önemli bir boyutu olarak ele alır.
Kitabın merkezindeki temel tez, modern öncesi dönemde dilsel, coğrafi ve kültürel olarak son derece parçalı bir yapı arz eden İtalya’nın, bugün bildiğimiz anlamda bir “ulus”a dönüşme sürecinin büyük oranda filmler aracılığıyla gerçekleştiğidir. Özellikle sesli sinemanın gelişiyle birlikte, lehçelerin ve yerel kimliklerin ötesinde ortak bir “İtalyanlık” tahayyülü, perdedeki görüntüler ve sesler üzerinden inşa edilmiştir. Sosyolojinin en temel meselelerinden biri olan ve genellikle 1980 sonrası literatürde sıkça tartışılan “ulus inşası” süreci, Sorlin’e göre İtalya özelinde en somut karşılığını sinema salonlarında bulmuştur.”
KÜNYE
Yazan: Pierre Sorlin
Kitabın adı: İtalyan Ulusal Sineması
Yayınevi: VBKY
Kategori: Sanat
Proje ve Kitap Editörü: Mesut Bostan
Türkçesi: Deniz Arslan
Kapak ve Sayfa Uygulama: Yümna Sarıkaya
Son Okuma: Handan Öyken
Sayfa sayısı: 336
