Zilberman, Itamar Gov’un Şeylerin Ailesinde başlıklı Zilberman’daki ikinci kişisel sergisini 15 Mayıs 2025 tarihine kadar Zilberman’ın Beyoğlu, Mısır Apartmanı’ndaki ana mekânında ağırlıyor.
İsmini, Mary Oliver’ın 1986 tarihli Wild Geese (Yaban Kazları) adlı şiirinden alan Şeylerin Ailesinde, Itamar Gov’un bireysel ve kolektif kimlikleri oluşturan kültürel gelenekler, konvansiyonlar ve jestlere yönelik sorgulamasının etrafında şekilleniyor. Sergide, mekân, malzeme ve irdelediği kavramlar bakı mından çeşitlilik gösteren yeni çalışmalar sunan sanatçı, mevcut olana dair her şeyin ötesine geçerek bizi kuşkuyu kabullenmeye ve sorgulayıcı bir sürecin parçası olmaya davet ediyor. Ayrıca, doğal bir düzen içerisinde yer alan; insanlar, hayvanlar, bitkiler, nesneler ve formlardan oluşan farklı şeyler ailesinin özünü araştırıyor.
Kutlu bir anın içerisinde bir araya gelen kriptik figürler, bir ren geyiği sürüsünün endişe ile kaçıştığı anlardan bir kesit, mekanik bir güneşin hareketine göre gölgeler oluşturan, hareketsiz bastonlardan bir ordu, parmak izlerinin kartografik manzaralarını açığa çıkaran suluboyalar, bir nehrin derinliklerinden çekip çıkarılan 17. yüzyıla ait bir seramik tabağın izlerinden yola çıkan bir neon yerleştirme, henüz inşa edilmeden yıkılmış ahşap kaleler ve kendi başarısızlıklarını kanıtlayan devrimci araçlarla dolu bir kum havuzu. Sergide bir araya gelen bu yapıtların her biri kendi başına ve hepsi birlikte, bildiğimiz ile varsaydığımız arasındaki gerilimi araştırıyor.
Gov, varoluşumuzun kırılganlığı ile yakın çevremiz ve tüm dünya içindeki yerimizi sürekli yeniden tanımlama gerekliliği üzerine düşünerek zaman ve mekân gibi soyut kavramları somut deneyimlere dönüştürüyor. Zamansa uzayıp, donarak, kendine geri sararak sanatçının elinde tekrardan şekilleniyor ve hem geçmişin hem de henüz gelecek olanların izlerini bırakıyor.
Şeylerin Ailesinde, bizi duraklamaya, merak etmeye, tarihin ağırlığını ve geleceğin çekiciliğini hissetmeye davet ediyor. Sergideki yapıtlar çocukluk oyunları ile savaşın acımasızlığının iç içe geçtiği ve sınırların belirsizleştiği, nostaljik anıların tekinsizleştiği, yıkım ve onarımın yan yana var olduğu, kişisel olanın politik olanın aynası olduğu ve tarihin öğrenilmemiş derslerinin havada asılı kaldığı bir dünya oluşturuyor. Sergi boyunca içimizdeki kuşkunun yerleşmesine izin verdiğimiz müddetçe, şeyler ailesindeki yerimiz bize tekrar tekrar hatırlatılıyor.
