Galerist, Lara Ögel’in galerideki ikinci kişisel sergisi Locus Affectus’a 27 Nisan – 13 Haziran 2026 tarihleri arasında ev sahipliği yapıyor. Latince locus affectus, duygunun tutunduğu yeri; bedende ya da mekânda bir şeyin hissedildiği, harekete geçtiği ve dönüştüğü alanı ifade eder. Tıp, felsefe ve şiir kadar, bedenini içeriden okumayı öğrenmiş birinin sezgisel bilgisine de ait olan bu kavram, Ögel’in sergisinde iki yönüyle ele alınır: beden bir locus’tur; duygu ise bizi hem konumlandıran hem de dönüştüren bir kuvvettir.
Seramik heykelleri, artık var olmayan bir katmanın izini taşıyan sulu boya çalışmaları, ve süregelen kitap kapağı çalışmalarını bir araya getiren sergi, tek ve süreklilik taşıyan bir sorunun izini sürer: Bizi bir arada tuttuğunu sandığımız katmanlar birer birer soyulduğunda geriye ne kalır? Kil, Ögel’in başlıca malzemesi ve aracısıdır. Düşünceyi temsil etmekten çok onu bedenselleştirir; dilin çözemediği sorulara biçim, yüzey ve maddenin direnci üzerinden karşılık verir. Çalışmalar, sınırların belirsizleştiği formlar etrafında gelişir: birbirine karışan, aynı anda açılıp kapanan, parçalanırken biriken bedenler. Yere atılan kil yarılır, açılır; tülün sulu boyayla teması ise önceden hesaplanmamış karşılaşmalar üretir.
Serginin merkezinde, kayıp olarak değil, bir arşiv olarak düşünülen ayrılma edimi yer alır. Uzaklaşan her katman kendi tanıklığını taşır; her parça aynı zamanda korunur. Ögel’in eserleri, bir bedenin ne kadar şey taşıyabileceğini ve ne zaman bırakmak zorunda kalacağını sorar. Lakin beden, yalnızca katmanlanan ya da çözülen bir form olarak değil, aynı zamanda, sembolik ve ritüel yüklerin, inanç ve teslimiyet hallerinin madde üzerinden hissedilebilir olduğu bir eşik olarak da yer alır. Tam da bu yüzden açıklıklar, yarıklar ve geçirgen yüzeyler bir eksilmeden çok, ışığın, temasın ve anlamın içeri girebildiği koşullar olarak belirir. Simone Weil’den ödünç alınan yerçekimi ve inayet arasındaki gerilim, sergi boyunca hem yapısal bir hat hem de sessiz bir inanç olarak işler: neyi ağırlığa bırakırız, neyin yükselmesine izin veririz.
Locus Affectus, ikilik, geri dönüş ve kendi içinde birden fazla hali taşımanın ne anlama geldiğine dair sürdürülen bir araştırmadan beslenir. Eserler bu düşünceyi doğrudan temsil etmez; onu devralır ve biçim üzerinden sürdürür. Formlar çoğuldur ama tutarlılığını korur; aynı iz tekrar tekrar bırakılır, katmanlaşır, değişir, fakat tanınabilirliğini yitirmez. Sergi, bu çoğul benlikleri tek bir mekânda bir arada tutar ve bu birikim içinde duygunun nihayet nerede yerleştiğini sorar.
Lara Ögel
Lara Ögel (d. 1987), heykel, yerleştirme ve video aracılığıyla değişen ve belirsiz dünyalarda var olma biçimlerimizi araştırır. Duygu, mitoloji, bellek ve malzemeden beslenen pratiği, kişisel anlatılar ile evrensel sembolleri bir araya getirir. Edebiyat, arkeoloji ve inanç sistemleri üzerinden ilerleyen araştırması, sezgi ve rastlantının rehberliğinde açılır; dünyadaki yerimizi ve anlamlandırma biçimlerimizi düşünmeye davet eder. Ögel, mitik olanla gündelik olanın, kişisel ile kolektif olanın ortak bir görsel dilde buluştuğu şiirsel ve duyusal alanlar açar. Eserleri; bilincin, dönüşümün ve varoluşun iç içe geçmiş hâllerinin, söyleme direndiği bir noktada yer alır. Lara Ögel, lisans eğitimini Clark Üniversitesi’nde Film ve İletişim Bölümünde tamamladı ve Londra Slade School of Fine Arts’da Intensive Summer Foundation’a katıldı.
Son dönem kişisel sergileri arasında; ‘Eko’, Bilsart, 2023; ‘Üzerimdeki Yıldızlı Gökyüzü ve İçimdeki’, Galerist, 2023; ‘Suya Bırakılmış Dizeler’, Ariel Sanat, 2019; ‘Kamusal Sırdaşlık’, Şekerbank Açıkekran, 2019; ‘İmtidâd’, Galata Rum Okulu Açık Okul Kütüphanesi, 2018, ‘Geri Dön! Her Şey Affedildi’, Protocinema, Paris, 2016; ‘Mutlu Vasat’, Öktem Aykut, 2014 yer almakta. Yakın zamanda eserleri; ‘Canavarların Vaatleri’, Hara, 2026; ‘Yanardağ Sevdalısı’, Galerist, 2025; ‘Distilled From Scattered Blue’, Galerist, 2024; ‘Kalıntıların Şifası’, Zeyrek Çinili Hamam, 2023; ‘Kolektif İyileşme’, Metrohan, 2023; ‘Koyun Koyuna’, Arter, 2022; ‘Çimenin Vaadi’, 5. Mardin Bienali, 2022; ‘Burası’ Yapı Kredi Kültür Sanat, 2021; ‘Günün Sonunda’ OMM, Eskişehir, 2020; ‘Mushrooms’ Somerset House, Londra, 2020; ‘I remember;’ Hannah Barry Galeri, Londra, 2019; ‘Büyük Çayır’, riverrun, 2018; ‘Driftwood, or how we surfaced through currents’, Atina, 2017 grup sergilerinde yer almıştır. Delfina Foundation (Londra), Cité Internationale des Arts (Paris), PRAKSIS (Oslo), Beirut Art Residency (Beyrut) misafir sanatçı programlarında yer almıştır.
