Mahmut Karatoprak, yeni sergisi “Zamanı Saklayan Resimler” ile tam da bu görünmez izlerin peşine düşüyor. Sanatçının eserleri, hatırladığımız ya da hatırladığımızı sandığımız anların durağan hâlini değil; o anların bizde bıraktığı duygunun yeniden doğuşunu taşıyor.
Karatoprak’ın çalışmalarında figürler yalnızca birer karakter değil; zamana tanıklık eden, hatıraları üzerlerinde taşıyan sessiz varlıklar. Renkler, yüzeyde bir araya gelip dağılan geçici ifadeler olmaktan çok, solmayan bir iç dünyanın taşıyıcıları.
Her bir yapıt, gündelik olanın içinden süzülüp gelen o kırılgan ânı yakalıyor ve saklıyor—belki de bu yüzden izleyici, sanatçının eserlerinin karşısında zamanın bir anlığına yavaşladığını hissediyor.
“Zamanın kokusu ve umudu olmalı,” diyor Karatoprak.
Onun resimlerinde bu cümle somut bir gerçekliğe dönüşüyor. Her çizgide geçmişin usul gülüşü; her gölgede geleceğin hafif ama inatçı umudu gizli duruyor.
Bazen bir figürün boynuna ilişen çiçekler, bazen bakışın kenarında beliren keder—hepsi insanı kendi iç yolculuğuna çağıran sessiz işaretler hâline geliyor.
Bu sergi, sadece bir görsel bütünlük sunmuyor; izleyiciyi kendi zaman kavrayışının içine doğru çekiyor. Karatoprak’ın eserleri, geçmiş ile gelecek arasında salınan, bugünü ise ince bir sis gibi üzerinden geçiren bir alan yaratıyor. Çalışmaların karşısında dururken insan, zamanın aslında ne kadar esnek, ne kadar kişisel bir varlık olduğunu fark ediyor.
Mahmut Karatoprak, “Zamanı Saklayan Resimler” 28.02.2026 tarihine kadar Gallery 11.17‘de görülebilir.
