Mustafa Orkun Müftüoğlu’nun naturalizmden bir tür özel realizme varoluşsal eksende anlam deneyimi öneren “Elma Dalı” adlı kişisel sergisi Istanbul Concept Gallery’de 5 Temmuz tarihine kadar ziyaret edilebilir.
Sergi metni:
Naturalist bir yaklaşımla oluşturulan “Elma Dalı” adlı çalışma sergiye ismini vermekle beraber sergide bir başlangıç ya da hareket noktası olarak anlam kazanır. Ayrıca klasik doğa betimlemesinin ötesinde; zamansallık, parçalanma, çok anlamlılık ve göreli algı ekseninde düşünsel bir zemin kurar. Müftüoğlu’nun “Elma Dalı” adlı çalışmasında yer alan dal, yaprak ve elma formları yalnızca doğadaki dönüşüm değil, bireysel ya da öznel zamanın da ifadesidir. Bir yaprak, botanik bir değer olmasının yanında zaman-mekân taşıyıcısı, yaşam metaforu ve düşün elemanı olarak da işlevselleşir. Çalışmada yer alan yapraklar, elmalar ve ağaç dallarında geçmiş, şimdi ve gelecek zamanın üç halinin betimi yer alır. Çalışma, doğaya bakıp ama görmediğimiz yaşam gerçeğinin bir temsili olarak nesnelleşir. Serginin gövdesini oluşturan “Parçalanma Serisi” çalışmaları; bir bütünün bilinçli olarak bozulması, yeniden yapılandırılması ve anlamlandırılmasını içerir. Çalışmalarda yer alan her bir biçim ya da form; ötekinden bağımsız, benzer ya da farklı görünse de, bütünlüklü bir kozmosun/floranın yeniden oluşmasında rol oynar. Bu kozmos kapsayıcı ve uyumlu bir birliktelik sunsa da sonraki algıda bütünlük bozulur ve yeniden kurulur. Bu devinim sürekli bir şekilde devam eder. Form ve içerik, katı ve kapalı yapılar olmaktan çıkar, etkileşimli alanlara dönüşerek çoklu anlamların oluşmasına imkân tanır. Serginin temel yapısında önem kazanan zaman fenomeni geçmiş, şimdi ve gelecek olarak doğa metaforları üzerinden görselleşir. Ancak bu görselleşme, sabit bir kronolojiden çok göreli bir zaman anlayışıyla ortaya konur. Einstein`ın zamanın ve mekânın gözlemciden bağımsız sabit gerçeklikler olmadığı düşüncesi ekseninde fiziksel zaman ve mekandan bağımsız olarak çoklu zaman ya da göreli zaman katmanları önem kazanır. Zaman, sabit ve nesnel olmayan kişisel ve değişken bir algı olarak belirir. Bu bağlamda sanatçı; izafi, devinimsel ve çoklu zaman ve mekan anlayışını önceler.Sanatçının form anlayışı, klasik estetik yaklaşımlardan özde ayrılmaz. Ona göre form yalnızca fiziksel biçim değil; zaman, içerik, çevresel bağlam ve bireysel izleklerin bir toplamıdır. Bu yaklaşımla eser, hem bir estetik nesne hem de düşünsel bir varlık olarak ortaya çıkar. Ona göre form, kendi içinde özgün bir yapı, zaman bağlamında çevreyle ve bireyle kurduğu iletişim ekseninde sürekli değişen bir fenomendir.
“Elma Dalı” adlı sergi; doğayı, insanı ve zamanı yani hakikati görece değerlendirmeye sunan kuramsal zemin üzerinde görselleşir. Naturalizmden bir tür özel realizme varoluşsal eksende anlam deneyimi önerir.
