Pera Müzesi, Åsa Jungnelius’un Toprak, Ateş, Su ve Havayla Yazılmış Bir Dize sergisinden ilhamla hazırlanan “Akışkan Formlar” programıyla çocukları ve yetişkinleri camın ateşle geçirdiği dönüşümü odağına alan uygulamalı atölyelerde buluşturuyor. 8 Şubat Pazar gerçekleştirilecek program, katılımcıları malzeme, zaman ve üretim süreçleriyle doğrudan temas eden duyusal bir deneyime davet ediyor.
Suna ve İnan Kıraç Vakfı Pera Müzesi Öğrenme Programları, ziyaretçilerini ağırlamaya devam eden Åsa Jungnelius: Toprak, Ateş, Su ve Havayla Yazılmış Bir Dize sergisi kapsamında, çocuklar ve yetişkinler için tasarlanan iki farklı atölyeden oluşan “Akışkan Formlar” başlıklı yeni bir program düzenliyor. Seçil Koçer yürütücülüğünde 8 Şubat Pazar gerçekleşecek program, camın ateş karşısında yumuşayarak biçim değiştirmesini ve akışkanlık, renk ve biçim kazanma sürecini merkeze alırken, katılımcılara üretimin zamansal ve bedensel boyutunu; dikkat, sabır ve odaklanma gerektiren, yavaşlama, malzemeyle bağ kurma ve dönüşümü izleme pratiği olarak deneyimleme imkânı sunuyor.
Akışkanlığın izinde üretmek
Camın ateşte eriyerek boncuğa dönüşüm sürecini merkeze alan “Eriyen Renkler: Cam Boncuk Atölyesi”, çocukları katı bir malzemenin akışkan hâle gelip yeniden biçim kazandığı büyüleyici dönüşüme adım adım tanıklık etmeye davet ediyor. 8 – 12 yaş aralığındaki çocukların katılımıyla 10.30’da başlayacak atölyede rengârenk camların ateşle buluşmasını izleyen çocuklar, malzemeyle doğrudan ilişki kurarak ritim, sabır ve dikkat becerilerini geliştiriyor; üretimi yalnızca gözlemlemiyor, sürecin aktif bir parçası hâline geliyorlar.
Dönüşümle kurulan bir ritim
Yetişkinlere yönelik olarak 13.30’da düzenlenecek “Ateşle Şekillenen Cam” atölyesi ise camın ateşle geçirdiği dönüşüm üzerinden katılımcıların malzemeyle derin bir bağ kurmasını amaçlıyor. Süreç boyunca yavaşlama, odaklanma ve kendi iç ritmiyle üretim yapma deneyimi öne çıkarken; cam, yalnızca bir üretim nesnesi değil, dönüşümün, sabrın ve estetik farkındalığın bir aracı olarak ele alınıyor. Katılımcılar, bu meditatif sürecin sonunda ürettikleri özgün bir cam nesneyle atölyeden ayrılıyor.
