C.A.M. Galeri, 3 Ekim – 15 Kasım tarihleri arasında Seldem Kargı’nın üçüncü kişisel sergisi “Siz Kimsiniz?” ‘e evsahipliği yapacak. Seldem Kargı’nın pratiği, aidiyet duygusunun kırılganlaştığı bir eşiğe yerleşir. Ona ait olduğu düşünülen her şey; ilişkiler, imgeler, fikirler ve hatta beden, başka bakışların süzgecinden geçtikçe yer değiştirir, çoğalır, yabancılaşır. Sanatçının pratiği, bu belirsizlik alanında şekillenir; sahiplik ile mesafe, özne ile yansıma arasındaki ince çizgide dolaşır. Kargı’nın resimleri, kesinlik aramaz; aksine, “kime ait” olduğu muğlaklaşan imgelerin dolaşıma girdiği bir düşünce alanı açar.
Gündelik hayatın hızına yetişmeye çalıştığı saatlerde zihninden geçen “gündüz düşleri”, sanatçının üretiminin temel kaynağını oluşturur. Önceden tasarlanmayan, anın içinde doğan bu imgeler, sanki bu dünyaya ait olmayan bedenler olarak tuvalde belirir. Kargı, bu figürleri kurarken onları yalnızca temsil etmez; onları bu dünyaya “doğurur” ve ardından karşılarına geçerek kimliklerini sorgular. Böylece her beden, hem sanatçının iç dünyasından türeyen hem de ondan bağımsızlaşan bir varlık hâline gelir.
Bu sergide yer alan figürler, izleyiciyi tanıdık ile yabancı arasında salınan bir görme deneyimine davet eder. Çizilen figürün, yazılan satırların gerçekten kime ait olduğu sorusu, yalnızca sanatçıya değil izleyiciye de yöneltilir. Çünkü Kargı’nın dünyasında imgeler, tek bir bakışa ait değildir; her yeni göz, onları yeniden kurar.
Seldem Kargı’nın pratiği, sahiplik duygusunun çözülmeye başladığı yerde konumlanır. Ona ait olduğu varsayılan her şey; bedenler, düşünceler, ilişkiler başka anlamlara doğru kayar. Bu sergi, sanatçının ürettiği figürlerle kurduğu sessiz karşılaşmayı görünür kılar. Bu dünyaya çağrılan bedenler, izleyiciyi, bu belirsiz karşılaşmanın içine davet eder.
“Siz kimsiniz?
Bu soru ile açıyorum gözlerimi, saat sabahın 4’ü. İnsan kendine ait şeyleri ne kadar tanıyabilir? Kendimize ait sandığımız şeyler ne kadar bizim? Eşin, dostun, çocuğun, zamanla yeşeren saksıdaki o bitki, veya aklındaki o fikir. Ne kadar bizim? Yazdığın iki satır, çizdiğin iki figür. Senin gördüğün gibi mi görünüyor bir başka çift göze.Bilemiyorum.
Gündüz düşleri gibi bir şey geçiyor aklımdan sık sık. Hayata yetişmeye çabaladığım saatlerde gördüğüm rüyaları çiziyor gibi ellerim. Sonra bu dünyadan olmayan her bedeni bu dünyaya doğuruyor, karşılarına geçip soruyorum; siz kimsiniz? “
