Kutsal, insanlık tarihinin en eski ve en etkili kavramlarından biridir. Dinlerin temelinde, mitolojilerin özünde ve toplumsal düzenin en derin katmanlarında kutsal olana dair bir iz bulunur. Dokunulmaz, aşkın, mutlak ve tartışılmaz olarak kabul edilen bu kavram, yalnızca dini değil, kültürel ve politik alanları da kuşatır.
Sosyolog Emile Durkheim, kutsal kavramını, toplumsal bir olgu olarak ele alır. Ona göre kutsal, sıradan olanın –yani profan’ın– karşıtıdır ve toplumun kolektif bilincinden doğar. Peter Berger ve Thomas Luckmann ise kutsalı, diğer tüm toplumsal gerçeklikler gibi inşa edilen bir yapı olarak görürler. Bu kuramda, kutsal olanın varlığı toplumun onu nasıl tanımladığı ve hangi bağlamlarda yücelttiğinden doğar.
Bütün bu söylemler çerçevesinde bu sergi içerisinde yer alan çalışmalar öznenin kendini var edebilmesi, bir iktidar sahibi olması teması çerçevesinde şekillenmektedir. George Orwell’in hayvan çiftliğinden, Ezop masallarına, La Fontaine’nin fabllarına değin; konuşan, türlü türlü düşüncelere ve kimliklere bürünen hayvan karakterleri paralel biçimde Koç’un resimlerinde vücut bulur. Mekânların işlevsizleştiği fonlarda beliren bu hayvan referanslı figürler; iktidar, statü, ezicilik ve şiddetin sembolik ifadeleriyle kendilerini konumlandırır.
Selma Koç’un “Kutsalın İnşası” sergisi, 16-27 Ekim tarihleri arasında Galeri Kambur’da görülebilir.
