Zeki Demirkubuz’un Avrupa, Amerika ve Asya’da çektiği fotoğraflardan oluşan “Hayatta ve Fotoğrafta En İyi Pozu Yalnızlar Verir” sergisi, 9 Eylül–30 Ekim 2026 tarihleri arasında Baksı Müzesi’nde izleyiciyle buluşuyor.
Türk sinemasının özgün yönetmenlerinden Zeki Demirkubuz’un farklı coğrafyalarda çektiği fotoğraflardan oluşan seçki, yönetmenin sinemasında belirgin olan içe dönük bakışı, bu kez anlatıdan ve dramatik yapıdan arındırılmış sabit kareler üzerinden yeniden kuruyor.
“Hayatta ve Fotoğrafta En İyi Pozu Yalnızlar Verir”, dramatik kurguya, görsel yönlendirmeye ve hazırlanmış sahnelere mesafeli duran bir fotoğraf anlayışının izini sürüyor. Fotoğraflarda pozdan çok duruş; anlatıdan çok an; müdahaleden çok gözlem öne çıkıyor. İnsanlar, mekânlar ve gündelik hayattan kopup gelen ayrıntılar, çevre, boşluk ve ışıkla kurdukları ilişki içinde görünür oluyor.
Bu seçkiyi Baksı’da özel kılan ise fotoğrafların taşıdığı duyguyla serginin yerleştiği coğrafya arasındaki güçlü karşılaşma. Bayburt’un geniş, yalın, suskun ve mağrur doğası; Baksı’nın kente ve gündelik hayatın hızına uzaktan bakan konumu; gökyüzü, dağlar, boşluk ve sessizlikle kurduğu ilişki, Demirkubuz’un fotoğraflarındaki yalnızlık duygusuyla doğal bir ortaklık kuruyor. Fotoğrafların akışkanlığı, Çoruh’un akıntısına karışıyor.
Demirkubuz’un fotoğraflarında olduğu gibi Baksı’da da bakış, kendisini hemen ele vermeyen bir alanla karşılaşıyor. Fotoğraflardaki boşluklar ve suskunluklar, müzenin çevresindeki geniş coğrafyanın sessizliğiyle yan yana geliyor. Böylece sergi, yalnızca fotoğrafların duvarlarda bir araya geldiği bir seçki olmaktan çıkıyor; fotoğraf, mekân ve coğrafyanın birbirini tamamladığı bir deneyime dönüşüyor.
Bu nedenle sergi, yalnızca Zeki Demirkubuz’un fotoğraf pratiğini görünür kılan bir seçki değil; iki farklı bakışın, iki farklı coğrafyanın ve iki farklı sessizliğin karşılaşması olarak da okunabilir.
