VakıfBank Kültür Yayınları (VBKY), “Maişet” adlı kitabı okurlarıyla buluşturuyor. Kendine özgü bir tarzla kaleme aldığı eserleri geniş bir okur kitlesi tarafından okunan; Mutlakiyet, Meşrutiyet ve Cumhuriyet dönemlerine tanıklık etmiş Ahmet Rasim’in kaleminden çıkan -Maişet, Sabiha, Asabî Kız ve Derd-i Dil- den oluşan bu dört anlatı Osmanlı İstanbul’unun gündelik hayatını, insan ilişkilerini ve değişen toplum yapısını büyük bir gözlem gücüyle yansıtıyor. Ve okuyucuyu geç Osmanlı döneminin edebî panoramasına daha yakından bakmaya devam ediyor.
VakıfBank Kültür Yayınları (VBKY) edebiyat kitaplığı, “Maişet” adlı eserle genişlemeye devam ediyor. Türk edebiyatında özel bir yere sahip olan ve yarım asrı aşan yazı hayatı boyunca farklı edebi türlerde pek çok esere imza atan Ahmet Rasim’in kaleminden çıkan bu çalışma, onun edebi dünyasını daha yakından tanımak ve dönemi içinde anlamlandırmak adına kıymetli bir eser. Ahmet Rasim’in kaleminden çıkan bu dört anlatı – Maişet, Sabiha, Asabî Kız ve Derd-i Dil – geç Osmanlı İstanbul’unun gündelik yaşamını, insan ilişkilerini ve toplumsal dönüşümünü güçlü bir gözlem yeteneğiyle yansıtır. Kimi zaman Boğaziçi’nde bir yalıda, kimi zaman sokakta karşılaşılan bir kadınla, kimi zaman ise içe dönük bir karakterin sessiz düşüncelerinde gezinen bu metinler hem dönemin toplumsal ruhunu hem de bireylerin iç dünyasını yakından tanımamıza imkân verir. Yarım kalmış romanlar, kısa hikâyeler ve gerçek hayat kesitleriyle örülen bu derleme; İstanbul’u, aşkı, kadınları ve toplumsal dönüşümü anlatırken zaman zaman dokunaklı, bazen de düşündürücü bir okuma deneyimi sunuyor. Samet Çakmaker ve Büşra Ay Açar’ın yayına hazırladığı, VakıfBank Kültür Yayınları tarafından yayımlanan “Maişet”, sizi Ahmet Rasim’in edebî dünyasına davet ediyor.
Kitaptan:
“O zamanlarda kitap elinden düştü. Kütüphanesi bir arsa-i tenhai gibi kalarak dört ay evvel okumakta olduğu Muse’nin mecmua-i eş’ârı güya natıka-i hâlî [boş konuşma] imiş gibi açık, perişan bir surette yuvarlanmış, Hugo ihtiyar çehresi ile yüzükoyun kapanmış, hokkasında mürekkebi kalmamış, kalemi paslanmış bir hâlde odada mahpus kaldı.”
