Sanatta Bir Hayatta Kalma Stratejisi Olarak Sessizlik
Türkiye’de son yıllarda çağdaş sanatı izlerken, hem kendi üretimimde, hem sergilerde hem de sanatçı metinlerinde ortak bir duyguya rastlıyorum: düşük yoğunluklu bir sessizlik. Bu sessizlik, ne ilgisizlikten ne tembellikten ne de ifade yoksunluğundan kaynaklanıyor; daha çok, içinde yaşadığımız kültürel atmosferin ağırlığına karşı
