Aleyna Hacıosmanoğlu
Aleyna Hacıosmanoğlu

Portfolyo: Aleyna Hacıosmanoğlu

9 Ekim 2026
5 dakika

2021 yılında Uşak Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü’nden mezun oldum. Aynı yıl Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Resim Bölümü’nde yüksek lisans eğitimime başladım ve 2024 yılında tamamladım. Eğitim sürecim boyunca resim pratiğimi farklı malzeme, yüzey ve tekniklerin olanaklarını araştırdığım deneysel bir üretim anlayışı üzerinden geliştirdim. Günümüzde çalışmalarımı kendi atölyemde sürdürüyorum.

Sanat pratiğimin merkezinde yüzey, renk, doku, katman ve biçimler arasındaki ilişkiler yer alıyor. Üretimlerimin ilk dönemlerinde daha belirgin biçimde yer alan figür ve portre, zaman içerisinde benim için bir kimlik temsilinden uzaklaşarak plastik ve görsel bir araştırma alanına dönüştü. Portreyi yalnızca betimleyici bir görüntü olarak değil; parçalanabilen, dönüşebilen, silinebilen ve yeniden kurulabilen bir yapı olarak ele alıyorum. Bu nedenle insan imgesi kimi çalışmalarımda belirginliğini korurken kimi zaman katmanların, renk alanlarının ve amorf biçimlerin içerisinde çözünerek resim yüzeyinin bir parçasına dönüşüyor.

Üretim sürecimde geleneksel tuval yüzeyinin dışına çıkarak kâğıt ve özellikle kumaş gibi farklı taşıyıcı yüzeylerle çalışıyorum. Suluboya başta olmak üzere farklı boya ve çizim malzemelerini bir araya getirdiğim karışık teknik uygulamalarda, kullandığım malzemenin fiziksel özelliklerinin resmin oluşum sürecine müdahale etmesine alan açıyorum. Boyanın yayılması, yüzey tarafından emilmesi, silinmesi, katmanlaşması ve kimi zaman kontrolüm dışında gelişen izler üretim sürecimin önemli bir parçasını oluşturuyor. Bu yaklaşım, resmi önceden bütünüyle belirlenmiş bir görüntünün aktarımından çıkararak süreç içerisinde değişen ve kendi görsel olanaklarını üreten bir yapıya dönüştürüyor. 

Son dönem üretimlerimde geliştirdiğim “Portrayal” ve “Substratum” serileri, pratiğimde üzerinde durduğum meselelerin farklı yönlerini taşıyor.“Portrayal” serisinde portreyi ve insan imgesini temsil, benzerlik ve kimlik kavramlarından uzaklaştırarak renk, yüzey ve biçim ilişkileri içerisinde yeniden ele alıyorum. Figürün okunabilirliği ile çözünmesi arasındaki alanla ilgileniyorum. Görüntünün bazı bölümlerini belirgin bırakırken bazı bölümlerini silmek, parçalamak veya farklı katmanların içerisinde eritmek, portrenin sabit ve tamamlanmış bir görüntü olma halini kırmama olanak sağlıyor. Böylece portre, belirli bir kişiyi tanımlayan görüntü olmaktan çıkarak dönüşüme açık bir resimsel alana dönüşüyor. 

“Substratum” serisinde ise katman, zemin ve yüzey kavramları daha belirleyici hale geliyor. Serinin adında bulunan altyapı, alt katman, temel ve üzerinde başka oluşumların geliştiği zemin anlamları, üretimlerimin yapısıyla doğrudan ilişki kuruyor. Kumaşın geçirgen ve esnek yapısını boya katmanlarının bıraktığı izlerle birlikte değerlendiriyorum. Bu noktada yüzeyi yalnızca üzerine görüntü aktardığım pasif bir taşıyıcı olarak değil, resmin oluşumuna doğrudan katılan bir unsur olarak düşünüyorum.

Kumaş üzerine gerçekleştirdiğim çalışmalar aynı zamanda resim ile mekân arasındaki ilişkiyi araştırmama olanak sağlıyor. Kumaşın şeffaflığı ve geçirgenliği sayesinde çalışma yalnızca kendi yüzeyiyle değil, arkasındaki mekân ve değişen ışık koşullarıyla da ilişki kurabiliyor. Özellikle çalışmaların duvardan bağımsız biçimde sergilenebilme ihtimali benim için resmin fiziksel sınırlarını genişleten önemli bir alan oluşturuyor. Resmin bulunduğu mekânı kapatması yerine onunla ilişkiye geçmesini; ışığın, mimari yapının ve izleyicinin konumunun çalışmanın algılanma biçimine dahil olmasını önemsiyorum. 

Üretimlerimde kesinlik ve rastlantı, figür ve soyutlama, görünürlük ve silinme, yüzey ve mekân arasındaki karşılaşmalarla ilgileniyorum. Farklı malzemelerin aynı yüzeyde oluşturduğu beklenmedik sonuçlar, başlangıçta kurduğum görüntünün üretim sırasında değişmesine izin veriyor. Bu nedenle pratiğimi belirli bir görsel sonucu tekrar etmekten çok, malzeme ile görüntü arasındaki yeni ilişkileri araştırdığım açık ve dönüşebilir bir süreç olarak görüyorum. 

Güncel üretimlerimde portre ve figürün sınırlarını, resim yüzeyinin maddesel özelliklerini, şeffaflığı, katmanlaşmayı ve görüntünün çözünerek yeniden oluşma biçimlerini araştırmaya devam ediyorum. Resmi tamamlanmış ve sınırları kesin biçimde belirlenmiş bir nesne olarak değil; malzeme, yüzey, mekân ve izleyici arasındaki ilişki içerisinde yeniden kurulabilen değişken bir yapı olarak ele alıyorum.

Eğitim

  • 2024 — Yüksek Lisans, Dokuz Eylül Üniversitesi, Güzel Sanatlar Enstitüsü, Resim Bölümü, İzmir 
  • 2021 — Lisans, Uşak Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi, Resim Bölümü, Uşak 

Seçilmiş Sergiler ve Sanat Fuarları

  • 2026 — Cheongju Art Fair, Cheongju, Güney Kore 
  • 2026 — “Bir Hafıza Yaratmak”, Eskiiz Sanat Galerisi, İzmir 2024 — 13. Bazaart Sergisi 
  • 2022 — “Geç Kalmak”, Ayzeradant Galeri 
  • 2022 — “5.7.5” Grup Sergisi, Karantina Mekân 
  • 2022 — “Z Raporu” Lisansüstü Öğrenci Projeleri Sergisi, İzmir Resim ve Heykel Müzesi ve Galerisi 
  • 2022 — “Teorik–Pratik–Gerçek” Uluslararası Posta Sanatı Sergisi, İzmir Resim ve Heykel Müzesi ve Galerisi 
  • 2020 — Turgut Pura Resim Sergisi 

Ödüller

  • 2026 — Eskiiz Genç Sanat Ödülleri, “Bir Hafıza Yaratmak”, Derece, Eskiiz Sanat Galerisi, İzmir 

Yayınlar

  • 2022 — ARTİSANS, “Eser Metni”

Bir yanıt yazın

Your email address will not be published.

Reklam

Mavisel Yener
Önceki

Mavisel Yener’den Dünü ve Bugünü Buluşturan Denemeler!