Türkiye’de kadınlar tarafından kurulmuş ilk müzik kolektifi olarak 2016’dan bu yana üretimini sürdüren Sista Sound, 10. yılında bir kez daha 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü için sahne kuruyor. Bu yıl Salon İKSV’de gerçekleşecek buluşma, yalnızca bir konser programı değil; kadınların müzikteki üretim alanını genişleten, kolektif emeğin karşılığını görünür kılan bir dayanışma alanı olarak konumlanıyor.
Reggae’den dub’a, hip-hop’tan çok dilli vokal topluluklarına uzanan türler arası akış; estetik çeşitliliğin ötesinde farklılığın gücünü temsil ediyor. Sista Sound’un kurucularından Özge Ürer ile kolektif üretim modelini, 10 yıllık dönüşümü ve kadınların müzik endüstrisindeki konumunu konuştuk.
Bugün baktığımızda, sadece kadınlar tarafından yürütülen ve bu kadar uzun süreli devam eden başka bir kolektif yok. Bu anlamda öncü olma kriteri, bizim için diğer kadın müzisyenlere ve ardımızdan gelen kız kardeşlerimize örnek olma sorumluluğu taşıyor.
Özge Ürer
Sista Sound, Türkiye’de kadınlar tarafından kurulan ilk müzik kolektifi olarak anılıyor. Bu “ilklik” tanımı zaman içinde ekip için bir öncülük sorumluluğuna dönüştü mü?
Aslında burada ilginç bir hikâye var. Sista Sound’u kurarken Türkiye’nin ilk kadınlar tarafından kurulan ve yönetilen müzik kolektifi olduğumuzu biz de bilmiyorduk. Bundan yaklaşık üç sene önce konuşmacı olarak davet edildiğimiz bir festival panelinde bize bu bilgiyi söylediklerinde biz de şaşırmıştık. Gerçekten de öyleymiş ve on yılı devirmiş, sürdürülebilirlik sağlayan ilk kadın müzik kolektifi olduğumuzu öğrenmiş olduk.
Tabii bu ilk olma durumu zaman içinde bir öncü sorumluluğuna kısmen dönüştü diyebiliriz. Son üç, üç buçuk yılda faaliyetlerimizi artırdık, büyüdük ve aslında yeni bir yaratıcı ekosistem inşa ettik. Kendi modelimizin dünyada bir benzeri var mı bilmiyoruz ama biz, kurucu kadronun etrafında aktif emek veren bir destekleyici ekip ile çekirdek bir takımımız var, bunun da yanında etkinlik serilerimizde farklı türlerde müzik yapan, farklı sanat alanlarında üreten kadınlara sahnelerimizde alan açıyoruz. İlk başta reggae ve türevleri temelli bir durum varı ama zamanla bu yapıyı genişletip farklı janraları kapsayan etkinlik serilerine başladık, daha fazla kadına ulaşarak herkese faydamız nasıl olur diye düşünerek hareket ettik.
Bugün baktığımızda, sadece kadınlar tarafından yürütülen ve bu kadar uzun süreli devam eden başka bir kolektif yok. Bu anlamda öncü olma kriteri, bizim için diğer kadın müzisyenlere ve ardımızdan gelen kız kardeşlerimize örnek olma sorumluluğu taşıyor. Bu tür kolektif yapıların çoğalmasını gerçekten de çok önemsiyoruz ve istiyoruz.
Kurucu ekip içinde yer alan isimlerden biri olarak, Sista Sound’un 10 yıllık evrimini nasıl tanımlarsın? Kolektif içinde rol dağılımı ve karar süreçleri zamanla nasıl şekillendi? Bugün sürdürülebilirlik açısından en zorlayıcı yapısal alan sence nedir?
Sista Sound aslında yaklaşık on yıl önce, Türkiye’de reggae, dub, drum & bass, dubstep ve dancehall gibi türlerde müzik üreten kadın DJ’ler ve MC’ler olarak kuruldu. Başlangıçta sadece bir avuç insan olarak kendi kendimize dayanışma ve bir alan yaratma fikriyle yola çıktık. Her yıl en azından Dünya Kadınlar Günü’nde bir etkinlik yaparak varlık göstermeye başladık ve bu bizim için bir itici güç oldu. Özellikle son üç, üç buçuk yıl içinde etkinlik serilerimizi çeşitlendirdik ve bu süreçte kolektif içindeki rol dağılımı da şekillendi.
Ben, kolektif içinde müzik direktörlüğü ve kreatif liderlik anlamında daha fazla zaman ayırarak, son dönemde bu yapının büyümesinde daha aktif bir rol üstlendim. Karar süreçleri kolektif ve paylaşımlı bir şekilde ilerler bizde. Evrimleşme sürecimizdeki en önemli karar belki de sürekli yeni etkinlikler üretmek ve farklı müzik türlerine de alan açmak oldu. Artık sadece reggae ekseninde değil, daha geniş bir yelpazede alternatif, değerli ve farklı üretimlere ve türlere de yer veriyoruz. Bu da kolektifin evrimini ve sürdürülebilirliğini sağlamak için önemli bir adım oldu.
Bence Sista Sound’un sürdürülebilirlik açısından en zorlu yapısal alanlarından biri ekonomik destek eksikliği,bunun tam tersi konumunda ise manevi boyutu var. Ekonomik anlamda, bu tür kolektif yapılar için fon veya sponsorluk bulmak işleri kolaylaştırırdı. Şu an biz her şeyi kendi ekibimizle, tamamen emek vererek ve gerektiğinde cepten harcayarak yürütüyoruz. Ekibimizde müzisyenler arasında iletişimciden hayvan hakları aktivistine, yazılımcıdan eğitmene, reklamcıdan dövme sanatçısına kadar farklı alanlardan profesyoneller var ve herkes kendi vaktinden buraya zaman ayırıyor.
Manevi olarak ise bu gönüllü bir iş ve bizim için çok tatmin edici çünkü yeni bir hikâye, yeni bir kolektif model yazıyoruz. Bu modelin Türkiye’de ve globalde ilham verici bir yolculuğa dönüştüğünü görmek bize güç veriyor. Özellikle reggae temelli bir kolektifin bu kadar uzun süre ayakta kalıp genişlemesi ve global bir ayağa sahip olması bizim için bir başarı hikayesi. Dolayısıyla hem ekonomik hem de manevi boyutta bu sürdürülebilirliği sağlamak bizim için hem bir zorluk hem de bir motivasyon kaynağı.
“Yeni bir kolektif model yazıyoruz” dedin. Sista Sound’un kolektif modeli, geleneksel müzik kolektifi yapılarından organizasyon, karar alma ve üretim biçimi açısından hangi yönleriyle ayrışıyor?
Aslında burada şunu söyleyebilirim: Biz bir kolektif olarak, kendini “kolektif” diye tanımlayan birçok yapıdan biraz farklı bir modele evrimleşiyoruz gibi bir durum var. Genellikle kolektif dendiğinde, belirli sanatçıları olan ve sürekli o isimlerle çalışan daha kapalı bir yapı akla geliyor. Evet bizim de böyle bir yapımız var ama durum daha geçirgen.
Bizim kuvvetlendiğimiz kaslar etkinlik serilerimiz oldu zaman içinde. Sahnemizde sürekli farklı isimleri ağırlıyoruz. Süreçlerin yönetildiği bir çekirdek kadromuz ve yürütücü bir ekibimiz var. Bunun üzerine, güçlü bir kürasyonla şekillenen, katmanlı bir yapı inşa ettik. Yani bir “merkez” var ama etrafı sabit değil; sürekli genişleyen, bazen daralan ama dönüşen bir çemberden söz ediyoruz.
Mesela kürate ettiğimiz bir sanatçıyı etkinlik serilerimizden birine davet ettik diyelim. Orada bir ilişki kuruluyor, bir temas başlıyor. Sonrasında o kişi “Ben bu yapının neresinden tutabilirim?” diye sorduğunda, artık sadece konuk olmaktan çıkıp çembere girmeye başlıyor. Kolektife somut katkılar sunmaya başladıkça yürütücü takıma dahil olabiliyor. Katkı sunamadığı noktada da sadece sanatını yaparak çemberimizin içinde kalıyor.
Dolayısıyla bizim modelimiz sabit ve full kapalı değil; değişken, geçirgen ve dönüşüme açık. İnsanların yalnızca performanslarıyla değil, başka yetenekleriyle, fikirleriyle, emeğiyle dahil olabildiği bir yapıdan söz ediyoruz. Bu da bizi geleneksel kolektif tanımından ayıran temel nokta.
Bizim anlatacak bir hikâyemiz var. Reggae ve bu kültür evreninden beslenen müzikleri temel alıp, buradan genişleyen ve çok katmanlı bir yapıya dönüşen ilk kolektif olabiliriz diye düşünüyorum, sadece ülkemizde değil dünyada. Elbette böyle bir iddiayı netleştirmek için araştırma yapıyoruz; ama modelimizin özgünlüğüne inanıyoruz.
10 yıl ve 10 etkinlikten oluşan bir süreklilikten söz ediyoruz. Bu süreç kolektif yapınızı nasıl dönüştürdü? Hangi ilkeleri bilinçli olarak korudunuz, neler değişti?
Aslında 10 yıllık bir süreçten bahsederken sadece 10 etkinlik değil, özellikle Dünya Kadınlar Günü’ne özel kutlamalarımızın 10. yılı olduğunu vurgulamak isterim. Bu süreçte Sista Sound olarak son üç yıldır farklı etkinlik serileri de geliştirdik. Örneğin “Lioness Order” daha çok kolektif üyelerimizin reggae ve türevleri üzerine odaklandığı bir seri. “Ruff & Tuff” ise daha sert, MC’lerin ve güçlü sözlü sanatçıların, hip-hop’tan drum & bass’e, electronika’dan experimental rap’e kadar çeşitli türlerde performans sergilediği bir seri. “Ladies in Jazz” ile farklı kuşaklardan caz müzisyenlerini bir araya getiriyoruz, jenerasyonlar arası bir köprü oluşturuyoruz. “Ring the Alarm” ise analog kültüre ve plak çalan DJ’lere odaklanan bir başka serimiz. Yeni seriler de yolda.
Yani, Sista Sound aslında 20’nin üzerinde etkinlik yaptı ve Akbank Jazz Festivali’ne davet edildi ve proje üretti, Güney İspanya’da mini bir turne gerçekleştirdik, Athens Music Week’te konferans tarafına konuşmacı olarak katıldık. Kendi çabalarımızla kurduğumuz yeni plak şirketimiz Sista Sound Records çatısı altında üretimlerimize de odaklanacağımız bir seneye giriyoruz. Ve buna benzer birçok güzel gelişme ve üretimle çalışmalarımıza devam ediyoruz.
Bu yıl yine Dünya Kadınlar Günü’nde Salon IKSV’de türler arası, çok sesli, çok renkli ve kadın dayanışmasını yansıtan bir kutlama yapıyoruz. Bu etkinlikte 24 kadın sanatçı sahnede olacak ve her yıl sahnemizi daha da büyüterek bu ruhu korumaya özen gösteriyoruz.
Bu süreçte bilinçli olarak koruduğumuz ilkeler özgürlük, eşitlik, adalet ve iyilik gibi reggae kültüründen beslenen değerler. Kalbi güzel, niyeti güzel, yetenekli kadın, kendini kız kardeşlik çatısında hisseden sanatçılara alan açmak en büyük önceliğimiz. Bu değerler, bizim kimliğimizin ve kolektif yapımızın temelinde yer alıyor ve değişmeden devam ediyor.
Bu yılki line-up’ta Grammy aday adayı isimlerden 25 dilde performans sunan topluluklara kadar geniş bir yelpaze var. Bu kültürel ve dilsel çeşitliliği “In Music We Unite” mottosuyla nasıl bir kürasyon anlayışıyla bir araya getiriyorsunuz? Bu sene sahne alacak isimleri ve akışı öğrenebilir miyiz?
Bu yılki kürasyonumuzla özellikle Dünya Kadınlar Günü’nde, hepimizin gücünü, varlığını ve birlikte olmanın coşkusunu kutladığımız bir sahne kuruyoruz. Burada kariyerinin çok başındaki, henüz kaydı olmayan müzisyenlerden Grammy adayı adayı isimlere kadar çok geniş bir yelpazeyi bir araya getiriyoruz. Yani bu sahne aslında herkesin aynı zeminde buluşup birbirine ilham verdiği, sevgi ve saygıyla müziğin etrafında kenetlendiği bir alan.
“In Music We Unite” mottosu da tam olarak bu çeşitliliği ve birlikteliği yansıtıyor. Son üç yıldır farklı etkinlik serileriyle türler arası bir köprü kurarken, bu sahnede de aynı ruhu yaşatıyoruz. Aslında bu yılki line-up ve akış, bugüne kadar yaptığımız her şeyi, her fikri ve üretimi bir arada görebileceğiniz bir toplam sunum gibi.
Kapı açılışımız saat 20.00’de, performanslarımız ise gece 01.00’e kadar devam edecek. Saat 20.30’da sahne akışı başlıyor. Adeta mini bir festival tadında, yoğun ve çok katmanlı bir akışımız var.
Öncelikle Dans Agogo başlıyor. Ana Flavia, Kornelia ve Ahu’dan oluşan bu süper DJ grubu, farklı coğrafyalardan seçtikleri dans müzikleriyle geceyi uplifting bir şekilde açacak.
Ardından Peradi Ensemble sahneye geliyor. Peradi Ensemble’ın özel konuğu bu sene ülkemizden Grammy’e aday adayı olan gururumuz Ruken; birlikte sürpriz bir performans gerçekleştirecekler. Ayrıca Nergis Fırtına da Peradi Ensemble ile bir ezgi seslendirecek. Böylece çok sesli ve çok dilli bir bölüm izlemiş olacağız.
Onun ardından Sista Sound’un alametifarikası diyebileceğimiz sahnemize geçiyoruz. Reggae sahne kültüründen beslenerek yıllardır yaptığımız bir performans modeli bu: Live DJ’ing üzerine MC’lerin dahil olduğu, enstrümanların zaman zaman eklenip ayrıldığı kolektif bir müzik deneyimi yaratıyoruz. Dinamik, canlı ve tamamen etkileşimli bir alan oluşuyor.
Bu bölümde sahne alacak isimler: Ruken, Dilan Balkay , Elçin Orçun, Melissa Lara Clissold, Tutku Dubhead, Perma ve ben (Özge Ürer). Herkesin birbirine eşlik ettiği anlar var; ancak Dilan Balkay için ayrıca özel bir performans tasarladık. Bu performansta Peradi Ensemble da dahil olacak.
Ardından Sista Aloha, reggae ve dancehall seçkisiyle geceyi daha da ateşleyecek. Peşine Merve Bozdağ son dans için DJ setinin başına geçecek ve gecemizi yüksek enerjiyle, bizi yıldızlara çıkaracak.
Önceki sorumla bağlantılı olarak bu yıl sahnenize konuk edeceğiniz Ruken’in Grammy aday adaylığı gibi uluslararası görünürlük kazanan başarıları oldu. Bu tür bireysel başarılar Sista Sound’un global iş birliği vizyonunu nasıl etkiliyor?
Öncelikle, Ruken gibi kıymetli bir müzisyenin bizim sahnemizde yer alması ve davetimizi kabul etmesi bizim için büyük bir mutluluk ve gurur kaynağı; bunu özellikle belirtmek isterim. Biz bu kolektif yapı içinde Ruken gibi deneyimli sanatçıları da; kariyerinin başındaki isimleri de sahnemize davet ediyoruz. Burada aslında bir köprü kuruyoruz.
Elbette Ruken’in uluslararası başarısı, onu sahnemize davet ettiğimizde bize de bir katkı sağlayacaktır. Ancak ana motivasyonumuz bu değil. Asıl mesele, onun müziğinin güzelliği. Ruken’in elbette bize ihtiyacı yok; ama bizim kitlemizin onu tanıması, dinlemesi ve sahnede deneyimlemesi ne kadar harika olur, değil mi? Çünkü gerçekten müthiş bir müzisyen. Diğer sahnemize davet ettiğimiz her biri biricik diğer sanatçılarımız için de geçerli bu.
Bizim global ölçekteki çabalarımız da sanatçıları yalnızca böyle bir katkı amacıyla davet etmek üzerine kurulu değil kısacası. Elbette karşılıklı bir katkı vardır ve olacaktır; ancak yaklaşımımız bundan çok daha bütünlüklü. Bu sahnede birbirinden farklı müzikler yapan insanlar bir araya geliyor; kimi zaman birbirlerinin müziğini derinlemesine tanımayan sanatçılar aynı zeminde buluşuyor. Birbirimizin şarkılarına dokunduğumuz, ortak ve özgün performanslar üretmeye çalıştığımız bu etkinliklerde herkes birbirinin müziğini daha yakından öğreniyor.
Böylece müzikal mozaikler genişliyor; ilham yeni üretimlere, yeni dönüşümlere ve yeni yaratıcı yönelimlere kapı açıyor. Bu aslında bir alışveriş ve paylaşım alanı. Umarım hepimiz birbirimize gerçekten fayda sağlayabiliyor ve birbirimizi besleyebiliyoruz.
Türkiye’nin ilk doğaçlama reggae gruplarından birini kurmuş biri olarak ve Sista Aloha’nın setlerinde reggae kültürünü omurga olarak taşıdığı bir kolektif içinde; reggae, dub, hip-hop ve çok dilli folk’un iç içe geçtiği bu sahnede nasıl bir dönüşüm gözlemliyorsun? Türler arası bu karşılaşmalar ve kadınların karar mekanizmalarındaki varlığı 10 yılda sence nasıl değişti?
Yola çıktığımızda, memlekette reggae ile ilgilenen az sayıda kadındık; yine de azı tabii ki, ama ardımızdan gelen kız kardeşlerimiz de var ve onlarla da birlikte üretimlerimize devam ediyoruz. TR’nin ilk doğaçlama reggae grubu Good Vibes’ı kurduğumda, grupta hiçbir kadın müzisyen yoktu mesela, ama şimdi kurduğum grupların ve solo kariyerimde çalıştığım müzisyenlerin neredeyse hepsi kadın. 10 -15 yıl önce sektörde farklı bir iklim vardı. Tabi burada teknoloji devriminin birçok dengeyi değiştirdiğini de eklemek lazım. Hem müzikal anlamda hem de yönetimde, erkek egemen bir sektör müzik sektörü, idi, hala da öyle ama bu 10 yıl içinde değişimler var.
Önceden yaşanan zorluklar artık başlıklara göre daha az veya daha fazla hissedilebiliyor… Sektörün dinamikleri değişti; yönetici kadrolarda ve müzik business profesyonelleri arasında kadınların sayısı oldukça arttı. Kreşendo, Sisters Music Chain gibi oluşumlar, kadınların sektörde daha görünür olması için büyük adımlar attı ve bu bazı kuralları değiştirdi. Bunlar gerçekten çok olumlu gelişmeler.
Dolayısıyla, benim gözlemlediğim, bu türler arası buluşmalar ve kadınların karar mekanizmalarındaki yerleri, daha da güçlendi. Her alanda, kadınlar her ne kadar hâlâ zorluk yaşıyor olsalar da; dünya genelinde bir değişim süreci başladı. Ancak ilginç bir şekilde, bütün bu çabalara rağmen, kadınlara yönelik şiddet, taciz ve kötü muamele de maalesef artan bir trend gösteriyor. Ama özetlersem, bizim türler arası buluşmalarımız ve başka müzisyenlerle deneyimlerimizi paylaşmamız, yalnız olmadığımızı hissettiriyor, bizi çözüm odaklı ve değişimin bir parçası olmaya, katkı sunmaya teşvik ediyor. Sonuçta, aynı mücadelenin içindeyiz ve bu anlamda birbirimize olan inancımız, dayanışmamız ve desteğimiz, bu 10 yıl boyunca bence oldukça arttı.
Etkinlik 7 Mart Cumartesi, yani 8 Mart’ın arifesinde Salon İKSV’de gerçekleşiyor. Bu tarihsel eşik ve prestijli mekân birlikteliği sizin için nasıl bir anlam taşıyor? 10. yıl bir dönüm noktası mı? Önümüzdeki dönemde Sista Sound’u yalnızca bir etkinlik serisi olarak mı göreceğiz, yoksa prodüksiyon, eğitim ya da uluslararası genişleme gibi yeni adımlar planlanıyor mu?
Her şeyden önce kadınların sanatını, müziğini, varlığını destekleyen; bu özel deneyiminin parçası olmak isteyen; kaliteli, orijinal müzikler dinlemek, özgün ve belki bi daha şahit olunamayacak performansları kaçırmak istemeyen herkesi Dünya Kadınlar Günü özel kutlamamıza bekliyoruz.
7 Mart Cumartesi günü bu yıl da Salon IKSV sahnesindeyiz. Bu yıl da 20’yi aşkın muazzam kadını bir araya getirmek; hem mutluluk hem de gurur verici. Salon IKSV gibi prestijli bir sahnenin programına dahil olmak kolektifimiz için bir katma değer elbette. Geçen sene de aynı sahnede, 20’den fazla kadını ağırlamıştık ve bu yıl da bu devamlılığı sürdürmekten çok heyecanlıyız.
10. yıl, bizim için bir dönüm noktası; bunu çok sesli bir kutlamayla değil, ama sessiz ve derin bir olgunlukla karşılıyoruz. Zaten, bu yılki başarımızı, geçen senenin üzerine koyarak, İspanya’dan başlayan bağlantılar, İngiltere’den Fas’a, İsviçre’den Japonya’ya uzanan üzerine konuşmaya başladığımız iş birlikleriyle büyütmek istiyoruz. Sista Sound’u sadece bir etkinlik serisi yapan bir yapı olarak görmüyoruz; bahsetmiştim örneğin Sista Sound Records’u kurduk ve bu yıl bol bol üretim planlıyoruz. Yani, daha farklı bir döneme geçiyoruz ve bu, tam da söylediğiniz gibi, yeni adımların habercisi oluyor.
Söyleşimizde bahsettiğin Sista Sound Records heyecan verici; tabii bir de kolektifin ve içinde yer alan müzisyenlerin uluslararası bağlantıları düşünüldüğünde, Sista Sound’u önümüzdeki 3–5 yıl içinde nasıl bir yapıya dönüşmüş görmek istiyorsun?
Aslında burada bir “yaratıcı ekosistem” inşa etmeye çalışıyoruz. Günümüzde sıkça kullanılan bir kavram olmaya başladı bu ama bizim için somut bir karşılığı var: Elimizdeki yeteneklerle, sahip olduğumuz birikimle ve kurduğumuz yapılarla hem maddi hem de manevi olarak sürdürülebilir bir değer alanı yaratmak. Kendi ayakları üzerinde duran, üretimden beslenen ve üretimi besleyen bir yapı kurmak istiyoruz.
Daha önce de söylediğim gibi, bu işin maddi tarafı hâlâ en zorlayıcı alan. Uzun süre etkinlikleri büyük ölçüde kendi kişisel kapital ve imkânlarımızla yürüttük. Şimdi ise ilk defa, cebimizden daha az para çıkan organizasyonlar yapmaya başladık. Bu kadar kadını bir araya getirip hem maddi hem de manevi olarak tatmin edici bir alan kurmak gerçekten kolay değil; ama elimizden geldiğince bunu adil ve sürdürülebilir bir zeminde yapmaya çalışıyoruz.
Önümüzdeki 3–5 yıl içinde Sista Sound’u, bu tür zorluklarla sürekli mücadele eden bir yapıdan ziyade; hikâyesini dünyanın farklı müzik festivallerinde, konferanslarında ve kültür-sanat platformlarında anlatabilen bir model olarak görmek isterim. Bunun bir adım ötesinde, kendi festival formatımızı da hayata geçirebilmeyi hayal ediyorum. Türler arası, çok dilli ve kolektif üretimi merkeze alan bir Sista Sound festivali; belki uluslararası ayağı olan, belki farklı şehirlerde gerçekleşen bir yapı… Bu da kolektifin doğal evriminin bir parçası olabilir. Ve tabi bi de safi bir Reggae festivali yapmak hedeflerimiz arasında, hatta kendime bunu görev edindim şahsi olarak diyebilirim.
Yapıyı genişleterek belki bir “kolektif ajans” modeline evrilen; üretimi, kürasyonu, iş birliklerini ve temsil alanlarını bir arada yürütebilen bir yapıya dönüşebiliriz. İsmini bugün tam koyamasam da; her yıl yeni insanlarla tanışıp, yeni fikirlerle kolektifimizi evrimleştirdiğimiz dinamik bir organizasyona doğru gittiğimizi hissediyorum.
Gönlümden geçen ise şu: Dünyanın farklı yerlerinden birçok kadınla dirsek teması kurmuş, birlikte üretmiş, birbirine ilham olmuş ve yeni yaratıcı süreçlerin önünü açmış bir kültür-sanat ilham ağına dönüşmek. Sadece etkinlik yapan bir kolektif değil; yeni bir model öneren, gerektiğinde festival düzenleyen, üretim ve temsil alanı açan dönüştürücü bir yapı olmak.
Umarım bu gönülden emek verdiğimiz şey, hepimiz için hayatımızın merkezinde yer alan, sürdürülebilir ve ilham verici bir yapıya dönüşür.
