Şenay Ocak, İrfan Alış İçin Yazdı: “Serseri Hayaletin”

Beyza Cumbul

8 Ağustos 2025

Bir insan, ardında sadece anılar değil; dostluklar, ilhamlar ve yollar da bırakabilir. İrfan Alış, tam da böyle biriydi.

İrfan Alış’ın ardından onu anlattığım yazımda şöyle demiştim:
“Yaşadığı onlarca şeyin ona kattığı bilgelikle, tanıştırdığı insanlar arasında da dostluklar kurulmasına vesile oldu ve bunları mutlulukla izledi. Bugün İrfan Alış sayesinde kurduğum değerli dostluklar arasında, benim için hem müzisyen hem de dost olarak yeri özel olan Barış Çapkın ve eşi Rena gelir. İrfan sayesinde tanıdığım daha pek çok kıymetli insan var; onlar, İrfan’ın yarattığı anlam ve samimiyet dolu ortamların meyvesi.”

Ve şimdi görüyorum ki; İrfan hâlâ bizleri buluşturmaya devam ediyor. Sevgili Şenay Ocak da İrfan sayesinde tanıştığım isimlerden biri oldu. Umarım bu bağlarımızdan sen de mutlusundur ve seni ne çok sevdiğimizi görüyorsundur canım İrfan.

Bu söyleşide İrfan Alış’ı, onun bıraktığı izleri ve Şenay Ocak’ın onun için yazdığı şarkısı “Serseri Hayaletin”i konuştuk.

İrfan Alış ile nasıl tanışmıştınız? Dostluğunuzdan bahsedebilir misiniz?

İrfan’la 2019’da Karaköy’de bir dükkânda karşılaştık. Akşam geç bir vakitte, aynı zamanda butik olarak devraldığı yerden geçerken onu gördüm ve içeri girdim. Birbirimizi tanıyormuşuz meğer uzaktan da. Siz Peyk’in vokali İrfan Alış mısınız dedim, o da siz caz söylüyordunuz sanırım dedi. Sohbetimiz öyle başladı ilk tanışmamız esnasında.

İrfan, tanıyanlar bilir ki hem abi hem baba hem hoca hem de çok samimi bir arkadaştı. Bunları elbette müziğinin önünde tutamam, çünkü hepsi eşitti. Bence önemli şarkılar yazdı, önemli hikayeler anlattı ve Türkiye’de içi boş olmayan bir tanınmışlık vasfına erişti. En çok bu yönünden etkilenirdim açıkçası. Çünkü kendini ya da müziğini allayıp pullamadan bir fikri kabul ettirdi. Fikir, hepimizin bu dünyada eşit olması üzerineydi. Bu yüzden haksızlıklara karşı direnci de beraber gösterebilmeye davet etti hep. Şarkılarında, hikayelerinde ve son olarak da müzikalinde yaptı bunu.

Onunla ilgili hiç unutamadığınız bir anınız var mı?

Açıkcası, yüz yüze belki de iki ya da üç kere görüşüp, telefonla defalarca haberleştiğim canım hocamdı o. O yüzden şarkıyı yazarken, başkalarının anıları, duyguları, yas cümleleri etkili oldu. Çünkü biz hep müzik ve şarkılar hakkında konuştuk. Yine de iki anım var kısa kısa unutamadığım…

İlki, onunla karşılaştığımız gece bütün gün peyk dinlemiştim ve arkadaşıma Türkçe olarak dinleyebildiğim nadir gruplardan biri olarak bahsetmiştim. Sanırım bu güzel bir tesadüftü hayatımda.

İkincisi, 2023 yılında doğum günümü kutlamak için aradığında, üzgün olduğumu çünkü bir hocamın vefat ettiğini anlatmıştım kendisine ve o da şaka yapmıştı bana; ben ölürsem sana öğrettiğim gibi yapıp bana da bir şarkı yazarsın diye… Bu ikisi sanırım onun kalbinin ne kadar güçlü ve kapsayıcı olduğunu hatırlatıyor bana.

Şarkının hazırlanma sürecinde, ruhsal olarak neler yaşadığınızı tahmin edebiliyorum. Beklenmedik ve hepimizi yıkan bu ayrılığın ardından; biz yazı yazanlar yazılarımızla, siz müziğinizle, bir dosta veda etmeden duramadık sanırım. Şarkıyı yazmaya ve yayımlamaya nasıl karar verdiniz?

Her şey ani ölüm haberini aldığımız an yaşadığımız üzüntüyle başladı. Çünkü bir yandan da İrfan’ın plağı, müzikali derken kutlamayı çok arzu ettiğim bir dönem geçiriyordu. Bir gün yüz yüze mutlaka tebrik etmeyi çok istiyordum çünkü yıllardır hem atölye hem konser aralarında bizlere bahsettiği “Hamiyet” artık gerçekti. Olmadı. Son konuşmamızdaki “şarkı yaz bana” diye tembihlediği şakası kaldı bende.

Cenazeye giderken yolda kaybolduk arkadaşımla. Sokak arasında bir tabela ve salaş, eski bir dükkânın önünde o yazıyı gördük. “Hepsi Hikâye” yazıyordu… Hikâye anlatıcılığı kuvvetli biri olduğu için, İkimizde aynı şeyi düşündük yanımdaki arkadaşımla. Ruhu sanki oradaydı ve kapıda da siyah bir kedi vardı. O an fotoğraf çektim sadece. Yaşadığım tuhaf hissin fotoğrafıydı o yalnızca benim için.

Ancak ertesi gün, yazdığı hikayelerden biri “Eyvah Necdet” (Dükkân) karşıma çıktı. O an şarkının şiir ve doğaçlama kısmı kulağımda çınlıyordu. Sonrası malum… Benim için gerçekten ölümünü kabullenmenin çok zor olduğu bir insanı anlatmaya çalıştım ve sevenlerinin ağıtını notaya döktüm.

Önceki sorumla bağlantılı olarak;

“Serseri Hayaletin” hem kişisel bir yas hem de kolektif bir anma gibi. Bu şarkıyı yazarken en çok hangi duygu yön verdi size? Acının içinden geçen bu yaratım süreci sizde başka neleri dönüştürdü?

Vefa duygusu. Onun yüreklendirdiği bir şarkı yazarı olmaktan gurur duydum. Yaşasaydı onunla bir şarkı söylemeyi çok isterdim ama en azından bu sözümü vefa borcu olarak ödemekten mutluyum. İlk şarkım “Ucuz Romantik” onun şarkı yazma atölyesinde ortaya çıktı. Babacan tavırları, hocalığı olmasaydı benim gibi çoğu kişi tutamazdı şarkıların elinden…

Şarkının ismi neden “Serseri Hayaletin”? Bu ismin arkasındaki çağrışımları ve hisleri bizimle paylaşır mısınız?

İrfan hep özgür bir ruhtu. Öldükten sonra da ne zaman onu ansak ve düşünsek ona dair olmadık şekilde karşımıza sinyaller çıktı. Serseri o nedenle kullanıldı. Uçuş uçuş ruhu sarmaladı olur olmadık zamanlarda çünkü bizi ölümünden sonra da.

Bilmiyorum ya da biz öyle hissettik. Zaten şarkıda onun çok sevdiği Olta ekibinden Deniz Perhan, Özge Ertal, Yusuf Metin, Yasin Balmuk da vardı.

Erdem Sökmen ve Tuncay Korkmaz da inanılmaz melodilerle ustalıklarını konuşturdular şarkıda… Nihal Saruhanlı ile Eylül Güntekin ise davul ve kontrbasta harika iş çıkardılar. Tam bir dayanışma ve sevgi ruhu vardı. İrfan severdi bunu ve öyle oldu.

“Serseri Hayaletin”in kapak görseli de oldukça dikkat çekici. Görsel tasarım süreci nasıl gelişti? Kapakta yansıtmak istediğiniz duygu neydi?

Tahir Keskin’in muhteşem işi. Cenaze günü çektiğim fotoğrafa İrfan’ı ekledi kalbiyle görerek… Tahir de İrfan’ın yakın bir arkadaşıdır bu arada 😊

Yansıtmak istediğim duygu, onun da hikayesi Eyvah Necdet’in içinde değindiği yorgunluk, umut, arkadaşlık, sevgi ve her şeye rağmen kelimelerde, anılarda tekrar buluşma. Tıpkı o gün o iki kelime “Hepsi Hikaye”nin bizi İrfan’a kavuşturduğu gibi… Çünkü şarkıdaki İrfan’ın ıslığından önce gelen şiirde söylediğim gibi: “Yalnız yıkılırsa duvarlar, duyarız birbirimizi…”